Değerli voleybol severler bu yazımda sizlere Bolu’muzun son yıllarda yetiştirdiği, herkes tarafından çok sevilen, genç yetenek ve Belediye Spor’un miniği Nurseda’m hakkında düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.

       
Nurseda’m dedim çünkü o benim için ve Belediye Spor için çok önemli bir yere sahiptir. Nurseda’nın bu kadar kısa sürede ve henüz 16 yaşında iken parlayıp, büyük bir hızla kendini geliştirmesinde yatan nedenleri antrenörü olarak kendi penceremden sizlere aktarmak istiyorum.

Önce bizim Nurseda ile tanışmamız nasıl oldu onu size anlatayım. 2005 – 2006 Eğitim Öğretim yılı İlköğretim okulları arası voleybol maçları oynanıyordu ve Nurseda da okuduğu okulun yani Gazipaşa İÖO voleybol  takımında oynuyordu. Henüz 7.sınıftaydı ama takım içindeki başarısı, oyundaki hırsı ve azmi herkes tarafından görülüyordu. İzzet Baysal Anadolu Lisesi Spor Salonu’nda oynanan müsabakaların birinde Gazipaşa İÖO ve 50. Yıl İÖO takımları mücadele ediyordu ve ben başhakem olarak görev yapıyordum. Maç çok çekişmeli geçiyordu ve setlerden birinin son sayılarında Gazipaşa İÖO takımı pozisyon hatası yapınca düdük çaldım ve sayıyı 50.Yıl İÖO takımına verdim, başa baş geçen mücadeleyi 3-2 lik skorla 50.Yıl İÖO kazandı ve bu duruma sinirlenen bizim minik Nurseda o an için çalınan pozisyon hatasının verdiği kızgınlık ve oyun içindeki hırsı yüzünden bana karşı ağzından kötü bir iki kelime çıkardı. Ama ben onun oyundaki yenme arzusu ve mücadelesi yüzünden istemeden böyle bir şey söylediğinin farkındaydım.

Nurseda’nın voleybola olan aşkı daha o anda bende büyük etki yaratmıştı. Maçtan sonra onu yanıma çağırıp herhangi bir kulüpte oynayıp oynamadığını sordum ve hayır cevabını alınca onu ve birkaç takım arkadaşını (bunlardan biri de Nurseda gibi hırslı olan Fatma) Belediye Spor’un alt yapısında oynamayı teklif ettim. Tabi o ana kadar üzerinde çok emeği olan Gazipaşa İÖO Beden Eğitimi Öğretmenlerinden Esra Gatfar’ında iznini aldıktan sonra kendisine bu teklifi yaptım. Ve o yıldan sonra Nurseda ve arkadaşları Belediye spor’un antrenmanlarına katıldılar.

Bir çok sporcu ile çalıştım ama açık yüreklilikle söyleyebilirim ki Nurseda kadar voleybol aşığı bir oyuncuya rastlamadım. Antrenmanlarda yorulmak nedir bilmeyen her söyleneni çabuk kavrayıp ve uygulamaya koyabilen, kafasına koyduğunu mutlaka başaran bir yapıya sahiptir. Çoğu kez günde üç antrenman yaptığı olmuştur. Sabahları okul antrenmanı, öğleden sonra alt yapı antrenmanı ve akşam A Takımı antrenmanlarına katılıyordu. Evet daha 14-15 yaşlarında iken kendinden 2 kat büyük yaşta olan ablaları ile antrenmanlara giriyor ve aynı takımda oynama başarısını gösteriyordu.

Onun en sevdiğim özelliklerinden bir tanesi, ki bir sporcu için çok önemli ve olması gereken bir özellik, iyi sporcuları sürekli izler ve oyun stillerine bakarak doğru davranışlarını kendine model alır. Örneğin A Takım ile ilk yıllarında onun idolü takım kaptanımız Aylin ablasıydı, antrenmanlarda boş durduğu her an onu izlerdi. Yine 2. lig’de oynamaya başladığı zaman transfer oyuncularımızı sürekli izlerdi. Tabi ablaları da onun bu azmini görmezlikten gelmeyip ellerinden gelen desteği ona sunarlar ve onu çok severlerdi.

En mutlu olduğu anlardan bir tanesi gelip bana “abi plaj voleybolu turnuvasına Aylin abla ile katılmayı çok istiyorum, acaba benimle katılır mı?” diye sordu, bende “ister” dedim “niye istemesin ki”. Aylin ablası da bu isteğine sevinmişti, takımın en büyüğü ve en küçüğü güzel bir ikili oluşturmuşlar ve o sene Plaj voleybolu turnuvasında şampiyon olmuşlardı.

Evet Nurseda artık voleybolun tam içindeydi ve onun için bir yaşam tarzı haline gelmişti. 2.Lig’de oynamaya başladıktan sonra sürekli formayı kapma peşindeydi, yedek olsa bile oyuna girdiği her an takım için verimli olmaya çalışıyordu ve onun bu azmi onu ilk altının değişmez oyuncusu haline getirdi.

Bu kadar verimli ve başarılı giden bir dönemde canım Nurseda’mın son Pursaklar maçında, ki zirveye çıktığı maçta o talihsiz sakatlığı yaşaması herkesi hem şok etmiş hem de çok üzmüştü. Onu sedye ile ambulansa götürdüğümüzde bütün salonun onu ayakta alkışlaması ona verilen değeri gösteriyordu. Hastanede bile “ben iyileşene kadar nasıl voleyboldan uzak kalacağım” diye söyleniyordu.

Geçirdiği sakatlık hiç de kolay bir şey değil, çapraz bağları kopmuş ve ameliyat olması gerekiyor. Bu da onun 4-5 aylık bir zamanını alacaktır. Ama ben onun her zamankinden daha çok çalışarak geri döneceğine ve eskisinden daha iyi olacağına inanıyorum. Çünkü o daha 16 yaşında ve önünde daha çok uzun bir voleybol serüveni var.

Canım Nurseda’m bir an önce iyileş ve tekrar salonlara dön, çünkü voleybol senle daha bir güzel oluyor.